Tekst - Jan-Hein de Wit
15744
page-template-default,page,page-id-15744,page-parent,bridge-core-2.9.0,qode-page-transition-enabled,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-27.4,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,qode_header_in_grid,usm-premium-15.9-updated-2021-07-31,wpb-js-composer js-comp-ver-6.6.0,vc_responsive

mantelzorg: twee broers op een stadsterras

hij waant zich god
ik ben zijn sokkel en zijn mantel
hij is de maan, hij straalt
in duister om hem heen ….

lees de hele tekst

haar speelruimte

dansende lange haren, van achteren gezien
fietsende jonge vrouw of meisje; gelukkig misschien
haren op haar rug, haar rechte rug, een teder gordijn
daar glijdt een meisje door de tijd ….

lees de hele tekst

vliegen door glas

zij tikt tegen glas
en roept mijn naam
het kind dat ik was….

lees de hele tekst

blauw maan-water

Mijn geliefde heeft blauwe ogen. Mooie blauwe ogen.
Ach, er is geen mooi of lelijk blauw.
Er is alleen blauw.
En háar blauw….

lees de hele tekst

ode aan Gerus

Werkelijkheid ligt altijd
voorbij
onze laatste gedachte,
….

Gerus van de Boomen (1932-2014)

lees de hele tekst

Handcrème

In mijn klas zitten twaalf kinderen. Het zijn kwetsbare persoonlijkheden. Ze hebben weinig vermogens en ze zijn opgegroeid in zwak sociale of moeilijke omstandigheden. Als ze al uit een normaal gezin komen, hebben ze weinig meegekregen om met trots en vertrouwen in de wereld te staan.

lees de hele tekst